Βιοχημεία, Μοριακή Βιολογία

Οι πίνακες ζωγραφικής, όπως και τα έπιπλα, έχουν συχνά επικάλυψη βερνικιού. Το βερνίκι τους θωρακίζει και αποτελεί μια ασπίδα προστασίας από το περιβάλλον στο οποίο εκτίθενται. Με το πέρασμα του χρόνου, όμως, το βερνίκι κιτρινίζει και τα χρώματα χάνουν τη λάμψη και τον αυθεντικό τους τόνο.

Μπορεί το μαύρισμα να είναι ελκυστικό και σε όλους μας να αρέσει ένα ηλιοκαμένο σώμα το καλοκαίρι. Αλλά σκεφτείτε ότι όταν καθόμαστε απροστάτευτοι στον ήλιο το σώμα μας φωνάζει: "Βοήθεια! Καίγομαι!". Έτσι οι επιστήμονες δουλεύουν για να ικανοποιήσουν αυτή μας την επιθυμία με όχι τόσο ανθυγιεινό τρόπο.

Μόλις μπήκατε σε μια πολύ παλιά βιβλιοθήκη. Πήρατε το βιβλίο στα χέρια σας και το ανοίξατε. Ποια είναι η πρώτη σας αίσθηση; Οι περισσότεροι άνθρωποι παρατηρούν πρώτα τη μυρωδιά, το άρωμα των παλιών βιβλίων που αναδύεται από τις σελίδες τους. Ο προσδιορισμός αυτής της μυρωδιάς, ωστόσο, αποτελεί πρόκληση.

Μια ώρα στη μπανιερά καίμε περισσότερες θερμίδες από 30 λεπτά περπάτημα. Ακούγεται πολύ καλό για να είναι αληθινό; Αν και η μελέτη είναι ακόμα σε αρχικά στάδια, ωστόσο υπάρχει εξήγηση.

Υπάρχει κάτι ιδιαίτερο με τα βιβλία. Όταν το παίρνουμε για πρώτη φορά στα χέρια μας ίσως το πρώτο πράγμα που κάνουμε αντανακλαστικά είναι να το ανοίξουμε και να μυρίσουμε τις σελίδες του. Κάθε βιβλίο αναδύει ένα ιδιαίτερο άρωμα, το οποίο σύμφωνα με τους συντηρητές μπορεί να «πει» πολλά για την ιστορία του βιβλίου, για το πώς, πότε και πού ήταν φυλαγμένο.

Σίγουρα το έχετε δει σε πολλές αστυνομικές τηλεοπτικές σειρές. Όταν οι πρωταγωνιστές – εγκληματολόγοι μας καλούνται στο τόπο ενός εγκλήματος, ψεκάζουν σε διάφορα σημεία και αμέσως εμφανίζεται μία μπλε λάμψη, και φυσικά εμείς ξέρουμε ότι εκεί...υπήρχε αίμα (ντουμ ντουμ ντουμ). Ο δολοφόνος μπορεί να νομίζει ότι ξεφορτώθηκε το θύμα του και να καθάρισε το αίμα από τις επιφάνειες. Όμως, τίποτα δεν εξαφανίζεται χωρίς να αφήσει κανένα ίχνος!

Έχω την εντύπωση πως φέτος χωριστήκαμε σε δύο είδη ανθρώπων. Σε αυτούς που αρρωστήσαμε από τον ιό της γρίπης και σε κάποιους λιγότερους που δεν αρρώστησαν... ακόμη!

Κυρίες και κύριοι, το βραβείο Guinness για την πιο πικρή ουσία του κόσμου πηγαίνει στο βενζοϊκό δενατόνιο. Σίγουρα, αν ήταν εδώ θα ήθελε να ευχαριστήσει τους συγγενείς της, που προφανώς είναι η οικογένεια Lannister και τον φίλο της, τον Hitler.

Χρησιμοποιούμε cookies που μας επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στην ιστοσελίδα μας.
Κάνοντας κλικ στο "Συμφωνώ" ή συνεχίζοντας να χρησιμοποιείται την ιστοσελίδα bioximikos.gr συμφωνείτε με τη χρήση cookies.