Η μονογαμία είναι ζήτημα επιβίωσης

Αν και σε κάποιες κουλτούρες επικρατούν και άλλα μοντέλα όπως η πολυγυνία, που ένας άνδρας μπορεί να έχει παραπάνω από μία γυναίκες ή πιο σπάνια η πολυανδρία, όταν μία γυναίκα έχει περισσότερους από έναν άνδρες, στο Δυτικό κόσμο, η μονογαμία είναι ο κανόνας.

Με την ανάπτυξη της Γεωργίας, οι κοινωνίες έγιναν πιο σύνθετες και η πολυγυνία άρχισε να εξαλείφεται μέχρι και να τιμωρείται κατά καιρούς. Οι επιστήμονες αναρωτιούνται τι είναι αυτό που κάνει τους μονογαμικούς ανθρώπους να θέλουν να βρίσκονται μόνο με ένα ταίρι.

Κάποιες εξηγήσεις που είχαν δοθεί ήταν ότι η εξέλιξη άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο οι γυναίκες διαλέγουν τους συντρόφους τους, ανάλογα με το πόσο καλοί "κουβαλητές" ήταν. Ενώ άλλη εξήγηση ήταν ότι οι ομάδες των μονογαμικών ανθρώπων απέδιδαν καλύτερα.

Στο τραπέζι όμως τώρα μπαίνει και μία ακόμη εξήγηση.

Ο αυξημένος κίνδυνος μόλυνσης από σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα μπορεί να οδήγησε τον άνθρωπο από την πολυγυνία στη μονογαμία.

Πριν ακόμη αναπτυχθεί η ιατρική και οι σύγχρονες θεραπείες, τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα ταλαιπωρούσαν τον άνθρωπο για πολλά χρόνια, καθώς πολλά από αυτά ήταν σοβαρά και προκαλούσαν βλάβη και στο αναπαραγωγικό σύστημα.

Με βάση τη στατιστική ακόμη και όταν ένας μονογαμικός έχει στη διάρκεια της ζωής του τόσες γυναίκες όσο ένας πολυγαμικός, ο δεύτερος είναι πιο πιθανό να κολλήσει κάποιο σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα.

Με προσομοίωση της κοινωνίας, οι επιστήμονες προσπάθησαν να αναλύσουν την κοινωνική ζωή των πολυγαμικών και μονογαμικών ανθρώπων και το πόσο πιθανό ήταν να μεταδοθεί ένα νόσημα όπως η γονόρροια ή τα χλαμύδια. Με βάση λοιπόν αυτό το μοντέλο, οι σεξουαλικώς μεταδιδόμενες ασθένειες έδειχναν την τάση να εξαλείφονται σε μικρές ομάδες πολυγαμικών ανθρώπων, αλλά σε μεγαλύτερες ομάδες, συνέβαινε ακριβώς το αντίθετο, βλάπτοντας την υγεία των πολυγαμικών και αφήνοντας τους μονογαμικούς να επικρατήσουν.

Φυσικά πάντα οι προσομοιώσεις έχουν περιορισμούς καθώς επεξεργάζονται την εξέλιξη ενός μοντέλου με βάση τα στοιχεία που τους δίνει ο ερευνητής και δεν μπορούν να λάβουν υπόψη όλες τις επιμέρους παραμέτρους, που μπορεί να μην είναι και γνωστές πολλές φορές από την Ιστορία. Ενώ σε αντίστοιχη προσομοίωση στα ζώα δε βρέθηκε κάποιος συσχετισμός μεταξύ νοσήματος και μεταδιδόμενης ασθένειας.

 

--

Πηγές:

η εικόνα ανήκει στο : commons.wikimedia.org

  1. Marlowe, F. (2000). Paternal investment and the human mating system. Behavioural Processes,51(1), 45-61.
  2. Bauch, C. T., & McElreath, R. (2016). Disease dynamics and costly punishment can foster socially imposed monogamy. Nature communications, 7, 11219.
  3. Boots, M., & Knell, R. J. (2002). The evolution of risky behaviour in the presence of a sexually transmitted disease. Proceedings of the Royal Society of London B: Biological Sciences,269(1491), 585-589.

Χρησιμοποιούμε cookies που μας επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στην ιστοσελίδα μας.
Κάνοντας κλικ στο "Συμφωνώ" ή συνεχίζοντας να χρησιμοποιείται την ιστοσελίδα bioximikos.gr συμφωνείτε με τη χρήση cookies.