Γιατί οι άνδρες και οι γυναίκες δεν μπορούν να συμφωνήσουν για την ιδανική θερμοκρασία

Η φυσική αντίδραση του σώματος στο κρύο είναι να τρέμει, είναι όταν οι μύες συσπώνται χωρίς τη θέλησή σας για να παράγουν θερμότητα, μια κατάσταση που ελέγχεται από τα νεύρα.

Οι άνδρες έχουν υψηλότερο ποσοστό μυών με τους οποίους παράγουν θερμότητα σε χαμηλές θερμοκρασίες, αλλά και σε κατάσταση ηρεμίας. Οι άνδρες έχουν επίσης υψηλότερο βασικό μεταβολικό ρυθμό, ενέργεια που δαπανάται σε κατάσταση ηρεμίας. Αυτοί οι δύο παράγοντες τους παρέχουν μια υψηλότερη θερμοκρασία ηρεμίας.

Το λίπος λειτουργεί ως μονωτικό υλικό

Το πάχος του λιπώδη ιστού των γυναικών είναι σχεδόν διπλάσιο από των ανδρών, οπότε, το γυναικείο σώμα θα έπρεπε να διατηρείται πιο ζεστό από το αντρικό, άλλα κάτι τέτοιο δε φαίνεται να ισχύει. Αν σκεφτούμε το πάχος του δέρματος, του λιπώδη ιστού και της μυϊκής μάζας, γίνεται σαφές ότι αν και οι μυς των γυναικών τρέμουν το ίδιο με των αντρών, το παχύτερο στρώμα μόνωσης τους ενδεχομένως να σημαίνει ότι η θερμότητα που παράγουν χρειάζεται περισσότερο χρόνο για να περάσει στο εξωτερικό στρώμα του δέρματος όπου βρίσκονται οι αισθητήρες θερμοκρασίας, δηλαδή οι ελεύθερες νευρικές απολήξεις που ανιχνεύουν τη θερμοκρασία και αναμεταδίδουν αυτή τη πληροφορία στον εγκέφαλο.

Οι ορμόνες παίζουν επίσης μεγάλο ρόλο στον καθορισμό της «ιδανικής» για τον καθένα θερμοκρασίας προκαλώντας μεγαλύτερες μεταβολές στις γυναίκες, λόγω του έμμηνου κύκλου.

Υπάρχουν επίσης σαφείς διαφορές σωματικού λίπους, ανάλογα με τη φυλετική καταγωγή των γυναικών. Η γεωγραφική θέση μπορεί να έχει τεράστιο αντίκτυπο στην ανάγκη του σώματος για πιο παχιά στρώματα λιπώδη ιστού ώστε να διατηρεί τη θερμοκρασία.

Έτσι, όλοι αυτοί οι παράγοντες μπορεί να ευθύνονται για το γεγονός ότι οι άνδρες και οι γυναίκες λένε ότι αισθάνονται το κρύο διαφορετικά. Φυσικά πολλοί από αυτούς τους παράγοντες μπορεί επίσης να διαφέρουν από άτομο σε άτομο.

 

--

Πηγές:

  1. Janssen, I., Heymsfield, S. B., Wang, Z., & Ross, R. (2000). Skeletal muscle mass and distribution in 468 men and women aged 18–88 yr. Journal of applied physiology, 89(1), 81-88.
  2. Lazzer, S., Bedogni, G., Lafortuna, C. L., Marazzi, N., Busti, C., Galli, R., ... & Sartorio, A. (2010). Relationship between basal metabolic rate, gender, age, and body composition in 8,780 white obese subjects. Obesity, 18(1), 71-78.
  3. Kaciuba-Uscilko, H., & Grucza, R. (2001). Gender differences in thermoregulation. Current Opinion in Clinical Nutrition & Metabolic Care, 4(6), 533-536.
  4. Rahman, M., Temple, J. R., Breitkopf, C. R., & Berenson, A. B. (2009). Racial differences in body fat distribution among reproductive-aged women. Metabolism, 58(9), 1329-1337.
  5. Jørgensen, M. E., Borch-Johnsen, K., Stolk, R., & Bjerregaard, P. (2013). Fat distribution and glucose intolerance among Greenland Inuit. Diabetes Care, 36(10), 2988-2994.
  6. Cypess, A. M., Lehman, S., Williams, G., Tal, I., Rodman, D., Goldfine, A. B., ... & Kolodny, G. M. (2009). Identification and importance of brown adipose tissue in adult humans. New England Journal of Medicine, 360(15), 1509-1517.

Χρησιμοποιούμε cookies που μας επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στην ιστοσελίδα μας.
Κάνοντας κλικ στο "Συμφωνώ" ή συνεχίζοντας να χρησιμοποιείται την ιστοσελίδα bioximikos.gr συμφωνείτε με τη χρήση cookies.