start here

Βιοχημεία & Μοριακή Βιολογία

Υπάρχει κάτι ιδιαίτερο με τα βιβλία. Όταν το παίρνουμε για πρώτη φορά στα χέρια μας ίσως το πρώτο πράγμα που κάνουμε αντανακλαστικά είναι να το ανοίξουμε και να μυρίσουμε τις σελίδες του. Κάθε βιβλίο αναδύει ένα ιδιαίτερο άρωμα, το οποίο σύμφωνα με τους συντηρητές μπορεί να «πει» πολλά για την ιστορία του βιβλίου, για το πώς, πότε και πού ήταν φυλαγμένο.

Σίγουρα το έχετε δει σε πολλές αστυνομικές τηλεοπτικές σειρές. Όταν οι πρωταγωνιστές – εγκληματολόγοι μας καλούνται στο τόπο ενός εγκλήματος, ψεκάζουν σε διάφορα σημεία και αμέσως εμφανίζεται μία μπλε λάμψη, και φυσικά εμείς ξέρουμε ότι εκεί...υπήρχε αίμα (ντουμ ντουμ ντουμ). Ο δολοφόνος μπορεί να νομίζει ότι ξεφορτώθηκε το θύμα του και να καθάρισε το αίμα από τις επιφάνειες. Όμως, τίποτα δεν εξαφανίζεται χωρίς να αφήσει κανένα ίχνος!

Κυρίες και κύριοι, το βραβείο Guinness για την πιο πικρή ουσία του κόσμου πηγαίνει στο βενζοϊκό δενατόνιο. Σίγουρα, αν ήταν εδώ θα ήθελε να ευχαριστήσει τους συγγενείς της, που προφανώς είναι η οικογένεια Lannister και τον φίλο της, τον Hitler.

Όταν μιλάμε για υπολογιστές, έχουμε στο μυαλό μας τα τσιπ πυριτίου και το δυαδικό σύστημα 0-1. Τι θα γινόταν αν την πληροφορία κρατούσαν οργανικά μόρια, όπως το DNA; Θα μπορούσαν οργανικοί "υπολογιστές" να κάνουν υπολογισμούς ακόμα και στο σώμα μας;

Η αποτελεσματικότητα πολλών φαρμάκων εξαρτάται και από την ικανότητα απορρόφησής τους από τους βλεννογόνους του σώματός μας και για να εξεταστεί είναι πολλές αναπόφευκτες οι δοκιμές σε πειραματόζωα.

We use cookies
Χρησιμοποιούμε cookies που μας επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στην ιστοσελίδα μας. Κάνοντας κλικ στο "Αποδέχομαι" ή συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα bioximikos.gr συμφωνείτε με τη χρήση cookies.