Βιοχημεία, Μοριακή Βιολογία

Ερευνητές κατά λάθος δημιούργησαν ένα ένζυμο που του αρέσει να τρώει πλαστικό, που είναι παντού, στα μπουκάλια νερού και στα αναψυκτικά και που χρειάζονται εκατοντάδες χρόνια για να αποδομηθούν.

Η τεχνική αυτή φανερώνει τα ανατομικά μυστικά των ποντικών και αποκαλύπτει εντυπωσιακές λεπτομέρειες για το πώς ανταποκρίνεται το σώμα ενός ζώου σε ένα τραύμα.

Μια κοινή κλινική παρατήρηση των γιατρών είναι ότι η επούλωση του δέρματος είναι βραδύτερη στους γηραιότερους και δεν αφήνει σημάδια ενώ οι πιο νεανικές επιδερμίδες έχουν την τάση να υπέρ-επουλώνονται, σχηματίζοντας μεγαλύτερες και πιο παχιές ουλές. Μέχρι τώρα όμως δεν ξέραμε πώς και γιατί το γήρας αλλάζει μια τέτοια διαδικασία.

Οι άνθρωποι, όπως και άλλοι οργανισμοί, χρειαζόμαστε πρωτεΐνες που το σώμα μας παράγει από γονίδια για τη σωστή οικοδόμηση και λειτουργία όλων των διαφορετικών κυτταρικών τύπων.

Μόλις πέσουν οι πρώτες σταγόνες φθινοπωρινής βροχής στο καυτό και στεγνό έδαφος, μια πολύ χαρακτηριστική μυρωδιά αναδύεται. Λίγο πριν την καταιγίδα μνήμες τις παιδικής μας ηλικίας ξυπνούν.

Οι Αλχημιστές έψαχναν τη φιλοσοφική λίθο, το φθηνό στοιχείο που θα μετατρέπονταν σε χρυσό, σε λάθος σημείο. Δεν είναι μέταλλο. Είναι μικρόβιο.

Χρησιμοποιούμε cookies που μας επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στην ιστοσελίδα μας.
Κάνοντας κλικ στο "Συμφωνώ" ή συνεχίζοντας να χρησιμοποιείται την ιστοσελίδα bioximikos.gr συμφωνείτε με τη χρήση cookies.